دعا های پرثواب و کم یاب
ساعت ۱۱:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱٢ : توسط : مجید

شرح دعای معراج

از رسول اکرم منقول است :آن شبی که مرا به معراج بردند از تمامی آسمانها

گذشتم تا به آسمان هفتم رسیدم و آنچه دیده بودم و با خدای تعالی بیواسطه سخن

گفتم و مراجعت نمودم به مقام جبرئیل رسیدم ، گفتم یا جبرئیل این چه دعائیست

که جمله فرشتگان می خوانند؟گفت:یا محمد این همان دعاست که از جانب حق به

شما آوردم و خدای تعالی می فرماید:هر که از آدم تا خاتم این دعا را بخواند یا با

خود دارد عزیز و مکرم گردد و حاجتش برآورده شود و حق تعالی هیچ حجاب در

میان او و خودش نگذارد و او را از جمیع بلایا محفوظ دارد و اگر از آدم تا خاتم

جمع شود و جمیع دریاها مرکب گردد و زمین کاغذ گردد و چندان نویسند که همه

فرشتگان مانده شوند و دریاها خشک شوند و آسمان و زمین تمام شود نمی

توانند ثواب این دعا را بنویسند و از هزار یکی نوشته نشود و خواننده و دارنده

این دعا را تنگی دست ندهد و تا روز اجل بستگی در کار وی نشود و از درد

گوش و درد سر و چشم و دل و جمیع دردها و بلاها ایمن گردد و هر کس این دعا

را با خود بگور برد حق سبحانه او را بخشد و سکرات موت را بر وی آسان

گرداند و از عذاب قبر و سوال منکر و نکیر ایمن گردد و روز جزا چهل هزار

فرشته به استقبال وی برآیند تا داخل بهشت می کنند :

بسم اللهِ الرَّحمن الرَّحیم


دعای معراج


یا سَیِّدُ یا سَنَدُ یا صَمَدُ یا مَن لَهُ المُستَنَدُ اجْعَلْ لی فَرَجًا و مَخْرجًا مِمّا اَنَا فیهِ وَاکْفِنی

فیهِ و

اَعُوذُبِکَ بِسم اللهِ التّاماتِ یا اللهُ یا اللهُ یا اللهُ یا رَحمانُ یا رحمانُ یا رَحمانُ یا رَحیمُ

یا رَحیمُ

یا رَحیمُ یا خالِقُ یا رازِقُ یا بارئُ یا اَوَلُ یا اخِرُ یا ظاهِرُ یا باطِنُ یا مالِکُ یا قادِرُ یا

واهِبُ یا

وَهّابُ یا تَوّابُ یا حَکیمُ یا سَمیعُ یا بصیرُ یا غَفورُ یا رَحیمُ یا غافِرُ یا شَکورُ یا

عالِمُ یا عادِلُ

یا کریمُ یا حلیمُ یا وَدودُ یا غَفورُ یا رَؤُفُ یا وترُ یا مُغیثُ یا مُجیبُ یا حَبیبُ یا مُنیبُ

یا رَقیبُ

یا مُعیدُ یا حافِظ یا قابِضُ یا حَیُّ یا مالِکُ یا باعثُ یا وارثُ یا رَحیمُ یا فاتِحُ یا فارجُ

یا فاخِرُ

یا مُعِزُّ یا مُذِّلُ یا مُعینُ یا مُبینُ یا جَلیلُ یا جَمیلُ یا کَفیلُ یا وکیلُ یا دَلیلُ یا حَیُّ یا

قَیّومُ یا جَبّار

یا غَفّارُ یا حنّانُ یا مَنّانُ یا دَیّانُ یا غُفرانُ یا بُرهانُ یا سُبحانُ یا مُستَعانُ یا سُلطانُ

یا امینُ

یا مؤمِنُ یا مُتَکَبِّرُیا شَکورُ یا عَزیزُ یا عَلِیُّ یا وَفیُّ یا زَکِیُّ یا قَوِیُّ یا غَنِیُّ یا مُحِقُّ

یا مُعطی

یا اخِرُ یا احسَنَ الخالِقینَ یا خیرَ الرّازقینَ یا خیرَ الغافِرینَ یا خیرَ المُحسِنینَ یا

خیرَا

لنّاصرینَ یا اَرحَمَ الرّاحِمینَ یا نورَ السماواتِ و الاَرضَ یا هادیَ المُضِّلینَ یا دَلیلَ

المُتَحیِّرینَ

یا خالِقَ کُلِّ شَی ءٍ یا فاطِرَ السَّماواتِ وَالاَرضِ یا هادیَ المُضِلّینَ یا مُفَتِّح الاَبوابِ یا

مُسَبِّبَ

الاسبابِیا رَفیعَ الدَّرجاتِ یا مُجیبَ الدَّعواتِ یا وَلِیَّ الحَسَناتِ یا غافِرَ الخَطیئاتِ یا

مُحیِیَ

الاَمواتِ یا ضاعِفَ الدَّرَجاتِ یا ضاعِفَ الحسناتِ یا دافِعَ البَلِیّاتِ اللّهم احْفَظ صاحِبِ

هذَا


الدُّعاءِ مِنَ القَحطِ و الطّاعونِ و الزِّلزلَةِ وَ الفُجاةِ وَ الوَباءِ وَ مِن شرِِّ الاَعداءِ و مِن

شَرِّ الجِنِّ

و الاِ نسِ بِحَقِّ لا اِلهَ اِلّا هُوَ الحَیُّ القَیّومُ وَ بِحَقِّ کهیعص وَ بِحَقِّ حمعسق وَ بِحَقِّ

مُحَمَّدٍ

المُصطَفی وَ بِحَقِّ علیٍّ المُرتَضی وَ الائمةِ الهُدی وَ بِحَقِّ اللَّوح وَ القَلَم وَ الکرسِیِّ

وَ العَرشِ

وَ بِحَقِّ فَسَیَکفیکَهُمُ اللهُ وَهُوَ السَّمیعُ العَلیمُ اللّهُمَ احْفَظْ صاحِبَ هذا الدُعاءِ مِنْ شَرِّ

کُلِّ ذی

شَرّ وَ مِنْ شَرِّ طارقِ اللَّیل وَ النَّهارِ وَ مِنْ شَرِّ والِدٍ وَ ما وَلَدَ وَ مِنْ شَرِّ ما یَلِجُ فِی الاَرْضِ وَ

ما یخْرُجُ مِنْهُما وَ هُوَ تاغَفورُ الرَّحیمُ اللّهُمَ احْفَظْ صاحِبَ هذا الدُّعاءِ مِنْ شَرِّ الاَعداءِ

وَ مِنْ

شَرِّ جَمیعِ المِحْنَةِ وَالدّاءِ وَمِنْ شَرِّ النَّفاثاتِ فِی العُقَدِ وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ اِذا حَسَدَ یا

رَبِّ بعزَّتکَ

یا عَزیزُ وَ القَهرُ بِلُطفِکَ وَالرَّحمَة رَحمَتُکَ یا واهِبَ العَطایا یا دافِعَ الْبلایا یا غافِرَ

الخَطایا یا

ستّارُ العُیوب یا نورَالغُیوب یا نورَالقلوب یا حَبیبَ القلوب یا قاضیَ الْحاجات یا

رَحمنَ الدُّنیا

وَالاخِرة یا ارحَمَ الرّاحِمین بِحَقِّ الیَ الله تَصیرُ الاُمورُ اللهُمَ اِنّی اَستَودِعُکَ نَفسی وَ

روحی وَ

مالی وَاولادی وَ جَمیعَ ما اَنعَمتَ عَلَیَّ فی الدُّنیا وَالاخرة اِنَّهُ لا یُضیعُ صَنایِعُکَ

یَصونُکَ وَ

مَحفوظُکَ وَ مامولُکَ لا یُجیرُنی اَحَدٌ مِنکَ وَ لَن اَجِدُ مِن دونِهِ مُلتَحَداً اللّهمَّ رَبَّنا آتِنا

فی

الدُّنیا حَسَنَة وَفی الاخِرةِ حَسَنَة وَقِنا عَذابَ النّار وَ عذابَ القَبر بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمَ

الرّاحِمینَ

 

 

 

آیته الکرسی

اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ یَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ*

لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ

اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ * اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ

یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ

النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ*

 

 

 

خداى یکتا که جز او کسی شایسته ستایش نیست / او همیشه زندهء پا برجای

است /(پس) هیچ گاه خواب سبک و سنگین او را فرا نمی گیرد /آنچه در آسمان

ها و آنچه در زمین است در سیطره مالکیّت و فرمانروایى اوست /مگر می شود

کسی شفاعت کند(مردم را) بدون اجازهء او / به پیدا و پنهان ایشان آگاه است /

وایشان ذرّه ای از دانش او را احاطه ندارند / مگر به آنچه او بخواهد / دامنه

تخت (سلطنت) او آسمانها و زمین است/ نگهداری اینها برایش کاری نیست / و

او بلند مرتبه ترین و بزرگ مطلق است .

در دین اجباری نیست،فرق میان پیشرفت و سقوط بیان شده است/ پس آن کس

که طغیانگر بودامّا به خدا ایمان آورد به بهترین دستاویز نجات (از پرتگاه)

رسیده است که پاره شدنی نیست /و خدا شنوا و دانا است./ خدا پشتیبان افراد

باایمان است آنها را از تاریکیها بیرون می ‌آورد و به طرف نور میبرد/ به همان

صورت به کسانی که طغیان کردند کمک میکند چنان که که آنها را از نور بیرون

آورده به درون تاریکیها میبرد/.آنهایند اهل آتش جهنّم و همیشه در آن خواهند

بود

 

سیّد ابن طاووس در کتاب«مهج الدعوات»از سلمان روایتى نقل کرده که:در آخر

روایت مطلبى آمده به این مضمون: حضرت فاطمه علیها السلام کلامى به من

 

آموخت که از حضرت رسول صلى اللّه علیه و آله فراگرفته بود،ایشان آن را در

صبح و شام مى‏خواند به من فرمود: اگر مى‏خواهى هرگز در دنیا دچار تب نشوى

بر آن مداومت کن.و آن کلام این است

 

دعای نور

بِسْمِ اللّهِ النُّورِ بِسْمِ اللّهِ نُورِ النُّورِ بِسْمِ اللّهِ نُورٌ عَلى نُورٍ بِسْمِ اللّهِ الَّذى هُوَ مُدَبِّرُ

الاُْمُورِ بِسْمِ اللّهِ الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنَْالنُّورِ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَاَنْزَلَ

 

النُّورَ عَلىَ الطُّورِ فى کِتابٍ مَسْطُورٍ فى رَقٍّ مَنْشُورٍ بِقَدَرٍ مَقْدُورٍ عَلى نَبِی مَحْبُورٍ

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُورٌ وَبِالْفَخْرِ مَشْهُورٌ وَعَلَى السَّرّاَّءِ وَالضَّرّاَّءِ مَشْکُورٌ

وَصَلَّى اللّهُ عَلى سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ.

به نام خداى نور،به نام خداى نور نور،به نام خداى نور بر نور،به نام خدایى که

تدبیرگر امور است،به نام خدایى که نور را از نور آفرید،و سپاس خدایى را که

نور را از نور آفرید،و نور را در کوه طور فرو فرستاد در کتابى بر نوشته،در

ورقه‏اى گشوده،با اندازه‏اى درخور،بر پیامبرى‏ آراسته،سپاس خداى را که به

عزّت یاد شود،و به عظمت مشهور است،و بر شادى و بدحالى سپاسگزارى

شود، درود خدا بر آقاى ما محمّد و خاندان پاکش

دعای خیر دنیا و آخرت

 

«اعوذ بوجهک الکریم و عزتک التی لا ترام، و قدرتک التی لا یمتنع منها شیء

من شر الدنیا و الاخره و من شر الاوجاع کلها

دعای خیر دنیا

«اعوذ بوجهک الکریم و عزتک التی لا ترام، و قدرتک التی لا یمتنع منها شیء

من شر الدنیا و الاخره و من شر الاوجاع کلها».

 

روایت است که حضرت رسول(ص)فرمودند هر کس هر وقت این دعا را بخواند

چنان باشد که 360 حج کرده است و 360 ختم قرآن کرده باشدو 360 بنده آزاد

کرده باشد و 360 دینار صدقه داده باشد و 360 اندوهگین را از غم رهایی

ببخشد چون حضرت رسول(ص)این کلام را فرمود جبرئیل علیه السلام در رسید

و گفت: یا رسول خدا هر بنده از بندگان خدا و هر امتی از پیروان تو که این دعا

را عمر خود یکبار بخواند یا محمد به حرمت و جلال خودم قسم او را هفت چیز

بدهم اول فقر و درویشی را از او بردارم دوم از سئوال نیکیرین ایمن گردانم

سوم از صراط بگذرد و چهارم از مرگ ناگهانی بر هانم پنجم دو رخ را بر وی

حرام گردانم ششم از تنگی قبر نگهدارم،هفتم ازغضب سلطان و ظالم حفظ فرمایم.

التماس دعا

دعای جلیل الجبار

بسم الله الرحمن الرحیم

 

لا اله الا الله الجلیل الجبار  لا اله الا الله الواحد القهار  لا اله الا الله العزیز

الغفار لا اله الا الله الکریم الستار  لا اله الا الله الکبیر المتعال  لا اله الا الله وحده

لا شریک له الها واحدا ربا و شاهدا احدا صمدا و نحن له مسلمون  لا اله الا الله

وحده لا شریک له الها واحدا ربا و شاهدا احدا صمدا و نحن له عابدون    لا اله

الا الله وحده لا شریک له الها واحدا ربا و شاهدا احدا صمدا و نحن له قانتون لا

اله الا الله وحده لا شریک له الها واحدا ربا و شاهدا احدا صمدا و نحن له

صابرون لا اله الا الله محمد رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم ) علی ولی

الله ( ع ) الهم الیک وجهت وجهی والیک فوضت امری و علیک توکلت یا ارحم

الراحمین.

از امام صادق، علیه السلام، روایت شده که فرمودند: هرکس هر چهل روز صبح

دعاى عهد را بخواند از یاران قائم ما است و اگر قبل از ظهور آن حضرت از دنیا

برود خداوند او را در زمان ظهور از قبر بیرون مى آورد که در خدمت حضرت

باشد. خداوند به هر کلمه اى از این دعا هزار حسنه عطا فرماید و هزار گناه محو

مى نماید. دعاى عهد ابتدا خداوند را به اسامى و صفات مى خواند و بعد صلوات

بر امام زمان علیه السلام است . سپس دعاهایى در مورد آن حضرت و فرج او و

نیز حضور ما در زمان حضرت و دیدار روى حضرت دارد

دعای عهد

اَللّهُمَّ رَبَّ النُّورِ الْعَظیمِ، وَ رَبَّ الْکُرْسِىِّ الرَّفیعِ، وَ رَبَّ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ، وَ مُنْزِلَ

التَّوْراةِ وَالْإِنْجیلِ وَالزَّبُورِ، وَ رَبَّ الظِّلِّ وَالْحَرُورِ، وَ مُنْزِلَ الْقُرْآنِ الْعَظیمِ، وَ رَبَّ

الْمَلائِکَةِ الْمُقَرَّبینَ، وَالْأَنْبِیاءِ وَالْمُرْسَلینَ اَللّهُمَّ إِنّى أَسْأَلُکَ بوَجْهِکَ الْکَریمِ، وَ بِنُورِ

وَجْهِکَ الْمُنیرِ، وَ مُلْکِکَ الْقَدیمِ، یا حَىُّ یا قَیُّومُ، أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذى أَشْرَقَتْ بِهِ

السَّمواتُ وَالْأَرَضُونَ، وَ بِاسْمِکَ الَّذى یَصْلَحُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ، یا حَیّاً قَبْلَ کُلِّ

حَىٍّ، وَ یا حَیّاً بَعْدَ کُلِّ حَىٍّ، وَ یا حَیّاً حینَ لا حَىَّ، یا مُحْیِىَ الْمَوْتى، وَ مُمیتَ الْأَحْیاءِ،

یا حَىُّ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ.

اَللّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانَا الْإِمامَ الْهادِىَ الْمَهْدِىَّ الْقائِمَ بِأَمْرِکَ، صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِ وَ عَلى آبائِهِ

الطّاهِرینَ، عَنْ جَمیعِ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ فى مَشارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغارِبِها، سَهْلِها وَ

جَبَلِها، وَ بَرِّها وَ بَحْرِها، وَ عَنّى وَ عَنْ والِدَىَّ مِنَ الصَّلَواتِ زِنَةَ عَرْشِ اللَّهِ، وَ مِدادَ

کَلِماتِهِ، وَ ما أَحْصاهُ عِلْمُهُ، وَ أَحاطَ بِهِ کِتابُهُ. أَللّهُمِّ إِنّى أُجَدِّدُ لَهُ فى صَبیحَةِ یَوْمى

هذا، وَ ما عِشْتُ مِنْ أَیّامى عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَیْعَةً لَهُ فى عُنُقى، لا أَحُولُ عَنْها، وَ لا

أَزُولُ أَبَداً. اَللّهُمَّ اجْعَلْنى مِنْ أَنْصارِهِ وَ أَعَوانِهِ، وَالذّابّینَ عَنْهُ، وَالْمُسارِعینَ إِلَیْهِ فى

قَضاءِ حَوائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلینَ لِأَوامِرِهِ، وَالْمُحامینَ عَنْهُ، وَالسّابِقینَ إِلى إِرادَتِهِ،

وَالْمُسْتَشْهَدینَ بَیْنَ یَدَیْهِ.

 

اَللّهُمَّ إِنْ حالَ بَیْنى وَ بَیْنَهُ الْمَوْتُ الَّذى جَعَلْتَهُ عَلى عِبادِکَ حَتْماً مَقْضِیّاً، فَأَخْرِجْنى

مِنْ قَبْرى مُؤْتَزِراً کَفَنى، شاهِراً سَیْفى، مُجَرِّداً قَناتى، مُلَبِّیاً دَعْوَةَ الدّاعى فِى

الْحاضِرِ وَالْبادى. اَللّهُمَّ أَرِنِى  الطَّلْعَةَ الرَّشیدَةَ  وَالْغُرَّةَ الْحَمیدَةَ، وَاکْحَُلْ ناظِرى

بِنَظْرَةٍ مِنّى إِلَیْهِ، وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ، وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ، وَ أَوْسِعْ مَنْهَجَهُ، وَاسْلُکْ بى

مَحَجَّتَهُ، وَ أَنْفِذْ أَمْرَهُ، وَاشْدُدْ أَزْرَهُ، وَاعْمُرِ اللّهُمَّ بِهِ بِلادَکَ ، وَ أَحْىِ بِهِ عِبادَکَ،

فَإِنَّکَ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ: ظَهَرَ الْفَسادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ أَیْدِى النّاسِ،

فَأَظْهِرِ اللّهُمَّ لَنا وَلِیَّکَ وَابْنَ بِنْتِ نَبِیِّکَ الْمُسَمّى بِاسْمِ رَسُولِکَ

حَتّى لا یَظْفَرَ بِشَىْءٍ مِنَ الْباطِلِ إِلّا مَزَّقَهُ، وَ یُحِقَّ الْحَقَّ وَ یُحَقِّقَهُ، وَاجْعَلْهُ اللّهُمَّ

مَفْزَعاً لِمَظْلُومِ عِبادِکَ  وَ ناصِراً لِمَنْ لا یَجِدُ لَهُ ناصِراً غَیْرَکَ، وَ مُجَدِّداً لِما عُطِّلَ

مِنْ أَحْکامِ کِتابِکَ، وَ مُشَیِّداً لِما وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دینِکَ، وَ سُنَنِ نَبِیِّکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ

وَ آلِهِ، وَاجْعَلْهُ اللّهُمَّ مِمَّنْ حَصَّنْتَهُ مِنْ بَأْسِ الْمُعْتَدینَ، اَللّهُمَّ وَ سُرَّ نَبِیَّکَ مُحَمَّداً صَلَّى

اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِرُؤْیَتِهِ، وَ مَنْ تَبِعَهُ عَلى دَعْوَتِهِ، وَارْحَمِ اسْتِکانَتَنا بَعْدَهُ ، اللّهُمَّ

اکْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هذِهِ الْأُمَّةِ بِحُضُورِهِ، وَ عَجِّلْ لَنا ظُهُورَهُ، إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعیداً وَ

نَراهُ قَریباً، بِرَحْمَتِکَ یا أَرْحَمَ الرّاحِمینَ.

اَلْعَجَلَ، اَلْعَجَلَ؛ یا مَولای یا صاحِبَ الزَّمانِ

اَلْعَجَلَ، اَلْعَجَلَ؛ یا مَولای یا صاحِبَ الزَّمانِ

اَلْعَجَلَ، اَلْعَجَلَ؛ یا مَولای یا صاحِبَ الزَّمانِ

ترجمه دعای عهد

 

بنام خداوند بخشنده مهربان

پروردگارا ای رب نور حقیقی وجود کامل و خداوند کرسی با رفعت و خداوند

دریای احسان  و ای نازل   کننده ی کتاب آسمانی تورات موسی(ع) و انجیل 

عیسی (ع)و زبور داود(ع) و ای پروردگار سایه و آفتاب گرم و ای نازل کننده ی

قرآن عظیم الشان و ای پروردگار ملائک مقرب و پیغمبران و رسولان پروردگارا

همانا از تو درخواست میکنم به حق ذات بزرگوارت  و به نور جمالبی مثالت که

عالم به آن روشن است و به ملک قدیم و سلطنت ازلیت ای زنده ی ابدی و ای

پاینده ی سرمد از تو درخواست میکنم به حق آن اسمی که آسمان ها و زمین را

به آن اسم نور وجود بخشیدی و به آن اسمی که اولین و آخرین اهل آلم را بدان

اصلاح و تربیت دادی ای زنده ی پیش از هر زنده ای زنده ی ابدی بعد از هر

زنده ای زنده هنگامی که احدی زنده نبود ای زنده کننده ی مردگان و میراننده ی

زندگان عالم ای زنده بالذات که غیر تو خدایی نیست پروردگارا تو بر مولای ما

حضرت امام عصر هادی امت و مهدی آل محمد قیام کننده به فرمان تو که درود

خدا بر او وبر پدران پاک گوهر او باد از تمام مرد و زن اهل ایمان که در مشرق

و مغرب های زمین هستند و در صحرا و کوه و بر و بحر عالمند از من و پدر و

مادر من بر او درود و تحیتی فرست برابر عرش خدا و به قدر مداد کلمات حق و

آنچه که علم خدا احصا و کتاب آفرینش حق احاطه بر آن نموده است پروردگارا

من در صبح همین روزم  و تمام ایامی که در آن زندگانی کنمبا او تجدید میکنم

عهد خود و عقد بیعت او را که بر گردن من است که هرگز از این عهد و بیعت

بر نگردم و تا ابد بر آن ثابت قدم باشم پروردگارا مرااز انصار و یاران آن

بزرگوار قرارده  و از آنان که از او دفاع میکنند و از پی انجام مقاصدش

میشتابند و اوامرش را ماتثال و از وی حمایت کرده و به جانب اراده اش

مشتاقانه سبقت میگیرند و در حضور حضرتش به درجه ی رفیع شهادت میرسند

مرا از آنان مقرر فرما پروردگارا اگر میان من واو موت که بر تمام بندگانت

قضای حتمی قرار داده ای جدایی افکند پس مرا از قبر بر انگیز در حالی که کفنم

را ازار خود کرده و شمشیرم زا از نیام بر کشیده و لبیک گویان دعوتش را که

بر تمام مردم شهر و دیار عالم  لازم الاجابه است اجابت کنم ای خدا به ما آن

طلعت زیبای رشید را بنما و از پرده ی غیب پدیدیار کن و سرمه ی نور و

روشنی ابد به یک نظر بر آن جمال مبارک به چشم من درکش و و فرج آن

حضرت را نزدیک و خروجش را آسان ساز و توسعه در طریق وی عطا فرما

ومرا به طریقه ی با حجت و بیان او سلوک ده  و فرمان آن حضرت را نافذ

گردان و پشت او را قوی ساز و ای خدا شهر و دیارت را به وجود او معمور

ساز و بندگانت را به واسطه ی او زنده ساز چون تو خود فرموده ای  و کلام تو

حق و حقیقت است فرمودی (ظهر الفساد فی البر و البهر بما کسبت ایدی الناس )

پس تو ای پروردگار ولی خود و پسر دختر پیغمبرت را که مسمی به نام پیغمبرت

است بر ما از پرده ی غیب ظاهر فرما تا آن که بر هر باطل ظفر یابد و آن را

محو و نابود سازد و حق راثابت و محقق گرداند و آن حضرت را ای پروردگار

فریادرس بندگان مظلومت قرار ده و ناصر و یاور آنان که جز تو ناصر و یاری

ندارند و مجدد احکامی از قرآن مجیدت که تعطیل شده و رفعت و استحکام بخش

کاخ شعایر آیینت و سنن پیغمبر اکرمت صلی الله الیه و آله و او را ای پروردگار

از بیداد ستمکاران در حفظ و امان خود بدار پروردگارا و پیغمبر اکرمت صلی الله

عله و اله را شاد و مسرور گردان به دیدار او و پیروانش که دعوت حضرتش را

اجابت کردند و ای خدا بر حال زار پریشان ما بعد از او ترحم فرمای ای خدا غم

و اندوه آن بزرگوار را به حضورش از قلوب این ملت برطرف گردان و برای

آرامش دل های ما به حضورش تعجیل فرما که مخالفان بعید دانند و ما فرج و

ظهورش را نزدیک می دانیم  ای خدا ای مهربان ترین مهربانان

تعجیل و شتاب فرم ای مولای من ای صاحب الزمان

طریقه ختم ناد علی کبیر

طریقه ختم نادعلی کبیر آن است که اگر کسی را مهمی پیش آیدناد علی را هفت

نوبت بخواند به  نیت آن مهم ، البته برآورده شود واگرنزدبزرگی یا امیری

میروی ، روزی سه مرتبه  ناد علی رابخوان وبر جمیع اعضای خود بِدَم محب

ومخلص تو شود واگر به نیت فرزند بخوانی حق تعالی به تو فرزند کرامت کند ،

اگر خواهی شخصی را مسخر خود گردانی در شب جمعه چهارده مرتبه به اسم او

بخوان و صد مرتبه صلوات بر محمدوآل او بفرست البته مسخر تو گردد و هرچه

گویی از سخن وصلاح تو بدر نرود واگر بعد از نماز صبح به نیت مال نه مرتبه

بخوانی غنی شوی و اگر جهت ادای قرض پانزده روز روزی بیست ودو مرتبه

بخوانی ادا شود و اگرزنی دیر زاید پنج نوبت بر آب بخواند و بخورد آن زن زود

زاید و اگر کسی این دعا را با خود دارد از شر جمیع حیوانات وجن و انس

محفوظ باشد و هر که شک آورد البته کافر است وآن دعا این است :

نقل شده از : زاد المعاد علامه مجلسی

برای خواندن متن کامل دعا به همراه ترجمه به ادامه مطلب بروید:

 

بِسمِ اللهِ الرَّحمن الرَّحیم.

نادِ عَلیاً مَظهَرَالعَجائِب تَجِدهُ عَوَناً لَکَ فِی النَوّائِب لی اِلیَ اللهِ حاجَتی

 

 

بخوان علی علیه السلام راکه مظهرکمالات وصفات عجیبه است تایاری کننده

تودرتمام مشکلات وسختیها باشد،این بنده ناچیزپیوسته به خدانیازمند است

وَعَلَیهِ مُعَوَّلی کُلَّما اَمَرتَهُ وَرَمَیتَ مُنقَضی فی ظِللّ اللهِ وَیُضِلل اللهُ لی

ومن در تمام امورم بر آن حضرت متوسل شده وتکیه کرده ام وامورگذشته و

آینده ام را در زیر سایه لطف خدا گذرانم

اَدعُوکَ کُلَّ هَمٍ وَغَمًّ سَیَنجَلی بِعَظَمَتِکَ یا اللهُ بِنُبُوَّتِکَ یامُحَمَّدَ بِوَلایَتِکَ

 

و برای رفع و دفع هر ناراحتی و مشکلی خدایا ترا میخوانم تا مشکل حل و مساله

روشن شود قسم به بزرگیت ای خدا و قسم به پیامبریت ای محمد (ص) و به

ولایت و امامت تو

یاعَلِیُّ یاعَلِیُّ یاعَلِیُّ اَدرِکنی بِحقِّ لُطفِکَ الخَفیَّ اللهِ اَکبَرُاَنامِن شَرِّ

ای علی (ع) ای علی (ع) ای علی (ع) مرا دریاب بحق لطف و محبت پنهانت 

خدا بزرگتر از آن است که توصیف شود ومن از شر

اَعدائکَ بَریءٌ اللهُ صَمَدی مِن عِندِکَ مَدَی وَعَلَیکَ مُعتَمِدی بِحقِّ إِیاکَ نَعبُدُ

دشمنانت بیزاری میجویم خدای بی نیاز، بی نیاز کننده من است  ومن از سوی

تو یاری و مدد میشوم و بر تو اعتماد وتکیه دارم  بحق ایاک نعبد

وَ إِیاکَ نَستَعینُ یااَبالغَیثِ اَغِثنی یااَبَاالَحَسَنَین اَدرِکنی یاسَیفَ اللهُ اَدرِکنی

و ایاک نستعین   ای پدرِ کمک و یاری کردن  مرا یاری کن و به فریادم رس ای

پدر حسنین مرا دریاب  ای شمشیر خدا مرا دریاب

یابابَ اللهِ اَدرِکنی یاحُجَّهَ اللهِ اَدرِکنی یا وَلِیَّ اللهِ اَدرِکنی بِحَقَّ لُطفِکَ الخَفیَّ

ای در و دروازه خدا  مرا دریاب  ای حجت و راهنمای خدا مرا دریاب    ای ولی

خدا مرا دریاب  قسم به آن لطف پنهانت

یا قَهّارُتَقَهَّرتَ بِالقَهرِوَالقَهر ُفی قَهرِ قَهرکَ یاقَهارُ یاقاهِرَالعَدُوّ یاواِلیَ الوَلِیَّ

 

ای غالب و پیروزمند و برتری یابنده برهمه به قهر وسلطنت خدایی وحال آنکه

قهر وسلطنت در تفوق وغلبه و پیروزی توست ای غالب و پیروزمند بر دشمن

ای دوستِ  دوست خدا

یامَظهَرَ العَجائِبِ یامُرتَضی عَلِیُّ رَمَیتَ مِن بَغی عَلَیَّ بِسَهمِ اللهِ وَسَیفِ اللهِ القاتِلِ

 

ای مظهر صفات عجیبه ای مرتضی علی یقین دارم برمن هر کسی بخواهد ظلم

وستم روا دارد تو مولا او را به تیر وشمشیر کشنده بر زمین زده و از پای درمی

آوری

اُفَوَّضُ اَمری اِلیَ اللهِ اِنَّ اللهُ بَصَیرٌ بِالعَبادِوَاِلحُکُم اِلهٌ واحِدٌ لااِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحمنُ

الرَّحیمُ

من تمام امورم را به خدا وگذار میکنم بدرستیکه خداوند بصیر و بینا و آگاه بر

بندگان است  و قول خداوند است که در قرآن فرمود خدای شما خدای واحد است

و غیر از او خدایی نیست  بخشنده و مهربان است

 

یاغیاثَ المُستَغییَنِ یا دَلیلَ المُتَحیِّرِینَ یااَمانَ الخائِفینَ یامُعینَ المُتَوَکِلینَ

ای فریاد رس فریاد خواهان مرا دریاب ای راهنمای سرگردانان ای امان و

آرامش دهنده ترسندگان  ای یاری کننده پناه آورندگان

یا رَاحِمَ المَساکینَ یا اِلهَ العالَمَینَ بِرَحمَتِکَ وَصَلَّی اللهُ عَلی سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَالِهِ

اَجمَعین وَ الحَمدُ اللهِ رَبِّ العالَمینَ.

ای رحم کننده بر فقرا و بیچارگان  ای پروردگار عالمیان مرا دریاب  به رحمت

بیکرانت و درود بر سید  وآقای ما حضرت محمد (ص) و خاندان اوبود و ستایش

وحمد برای پروردگار جهانیان است وبس .

التماس دعا

دعای فرج

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن

خدایا، ولىّ‏ ات حضرت حجّه بن الحسن

صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی

که درودهاى تو بر او و بر پدرانش باد

هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ

در این لحظه و در تمام لحظات

وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ

سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر

دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ

و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى

طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا"

که خوشایند اوست ساکن زمین گردانیده،

و مدّت زمان طولانى در آن بهره‏مند سازى

دعای نور

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم یا نورَ النّورِ تنوّرتَ بالنّورِ و النورُ فی نورکَ یا نورُ

اللهم یاعزیزُ تَعَزَّزتَ بالعِزَّةِ و العِزَّهُ فی عِزَّةِ عزّتِکَ یا عزیزُ

اللهم یا جلیلُ تَجَلّلتَ بالجَلالِ و الجلالُ فی جلالِ جَلالِکَ یا جلیلُ

اللهم یا قَدیمُ تَقَدّمتَ بالقَدَمِ و القَدَمُ فی قَدِمَ قِدمِکَ یا قدیمُ

اللهم یا قَدیرُ تَقَدَّرتَ بالقُدرَةِ والقُدرَةُ فی قُدرةِ قُدرتِکَ یا قدیرُ

اللهم یا وهّابُ تَوَهّبتَ بالهَیبَةِ والهَیبَةُ فی هَیبَةِ هَیبَتِکَ یا وهّابُ

اللهم یا علیمُ تَعَلَّمتَ بالعِلمِ و العِلمُ فی عِلمِ عِلمِکَ یا علیمُ

اللهم یا حکیمُ تَحَکّمتَ بالحِکمَةِ و الحِکمةُ فی حِکمَةِ حِکمَتِکَ یا حکیمُ

اللهم یا مالکُ تَمَلّکتَ بِالمُلکِ و المَلَکوتُ فی مَلَکوتِ مَلَکوتِکَ یا مالکُ

اللهم یا قدُّوسُ تَقَدَّستَ بالقُدسِ والقُدسُ فی قُدسِ قُدسِکَ یا قُدُّوسُ

اللهم یا صبورُ  تَصَبَّرتَ بِالصَّبرِ و الصَّبرُ فی صَبرِ صَبرِکَ یا صَبوُرُ

اللهم یا مَنّانُ تَمَنَّنتَ بِالمِنَّةِ والمِنَّةُ فی مِنَّتِ مِنَّتِکَ یا مَنّانُ

اللهم یا فَردُ تَفَرَّدتَ بِالفَردِ و الفَردُ فی فَردِ فَردِکَ  یا فَردُ

اللهم یا واحِدُ تَوَحَّدتَ بِالوَحدانِیَّةِ والوَحدانِیَّةُ فی وَحدانِیَّةِ وَحدانِیَّتِکَ یا واحِدُ

اللهم یا جَمیلُ تَجَمَّلتَ بِالجَمالِ والجَمالُ فی جَمالِ جمالِکَ یا جمیلُ

اللهم یا سلامُ تَسَلَّمتَ بِالسَّلامِ والسَّلامُ فی سَلامِ  سَلامِکَ یا سَلامُ

اللهم یا ربِّ تَرَبَّیتَ بِالرُبوبِیَّةِ والرُّبُوبِیَّةُ فی رُبوُبِیِّةِ رُبوُبِیَّتِکَ یا رَبُّ

اللهم یا قَهّارُ تَقَهَّرتَ بِالقَهرِ والقَهرُ فی قَهرِ قَهرِکَ یا قهّارُ

اللهم یا جبّارُ تَجَبَّرتَ بالجَبَروُتِ والجَبَروُتُ فی جَبَروُتِ جَبَروُتِکَ یا جَبّارُ

اللهم یا کَریمُ تَکَرَّمتَ  بالکَرَمِ والکَرَمُ فی کَرَمِ کَرَمِکَ یا کَریمُ

اللهم یا کبیرُ تَکَبَّرتَ بالکِبریاءِ والکِبریاءُ فی کِبریاءِ کِبریائِکَ یا کَبیرُ

اللهم یا رَحیمُُ تَرَحَّمتَ بالرَّحمةِ والرَحمةُ فی رَحمَةِ رَحمَتِکَ یا رَحیمُ

اللهم یا عَظیمُ تَعَظَّمتَ بالعَظَمَةِ و العَظَمَةُ فی عَظَمَةِ عَظَمَتِکَ یا عَظیمُ

اللهم یا مَجیدُ تَمَجَّدتَ بالمَجدِ والمَجدُ فی مَجدِ مَجدِکَ یا مَجیدُ

اللهم یا حَلیمُ تَحَمَّلتَ بالحِلمِ و الحِلمُ فی حِلمِ حِلمِکَ یا حَلیمُ

اللهم لا الهَ الّا انتَ انَّکَ علی کُلِّ شیءٍ قَدیرٌ

سُبحانَ القَهّارُ سُبحانَ الغَفّارُ

سُبحانَ القادِرُ سُبحانَ العَزیزُ

سُبحانَ القاهِرُ سُبحانَ الجَبّارُ

سُبحانَ الصَّبیرُ سُبحانَ الجبّارِ الوَهّابُ

سُبحانَ المانِعُ سُبحانَ المُبین

سُبحانَ الحَیُّ سُبحانَ القَیُّومُ

سُبحانَ الشّافی سُبحانَ الکافی

سُبحانَ المُعافی سُبحانَ الموُمِنُ

سُبحانَ المُهَیمِنُ سُبحانَ الماجِدُ

سُبحانَ الواحِدُ سُبحانَ الاَحَدُ

سُبحانَ الرَّحمَنُ سُبحانَ الجَلیلُ

سُبحانَ الکَریمُ سُبحانَ المُقَدِّمُ

سُبحانَ المُؤَخِّرُ سُبحانَ الَاوَّلُ

سُبحانَ الاخِرُ سُبحانَ الظّاهرُ

سُبحانَ الباطِنُ سُبحانَ الوافی

سُبحانَ الغَنیُّ  سُبحانَ المُغَنی

سُبحانَ المُقَدِّرُ سُبحانَ النّوُرُ

سُبحانَ الهادی سُبحان الجَلیلُ

سُبحانَ المُجیبُ سُبحان اللهِ وَ الحَمدُ لِلّهِ وَ لَا الهَ الّا اللهُ اَکبَرُ

سُبحانَ اللهِ المُسَمّی قَبلَ اَن یُسَمّی

سُبحانَ العَلیِّ الاَعلی سُبحانَ اللهِ و تعالی عمّا یَقوُلوُنَ عُلُوًّا کَبیرًا

سُبحانَ ذی المُلکِ والمَلَکوُتِ

سُبحانَ ذی العِزَّةِ و العَظَمَةِ والهَیبَةِ والقُدرَةِ وَالکِبریاءِ والجَلالِ والجَبَروُتِ

سُبحانَ المَلِکِ المَعبوُدِ سُبحانَ المَلِکِ المَقصوُدِ

سُبحانَ المَلِکِ الحَیِّ العَلیمِ الحَکیمِ الَّذی لایَنامُ و لا یَفوُتُ اَبَدًا دائِمًا باقِیًا سُبّوُ حٌ

 

قُدوُسٌ رَبُّنا و رَبُّ

 

الملائِکَةِ

و الرّوُحُ لا الهَ الّا اللهُ وَحدَهُ لا شَریکَ لَهُ لَهُ المُلکُ وَ لَهُ الحَمدُ و هُوَ علی کلِّ شیءٍ

 

قَدیرٌ

 

یا حَیُّ یا قَیّوُمُ یا ذَالجَلالِ وَالاِکرام

 لا الهَ الّا هُوَ عَلَیهِ وَ تَوَکَّلتُ وَ هُوَ رَبُّ العَرشِ العَظیمِ وَ لا حَولِ وَلا قُوَّةِ اِلّا بِاللهِ

العَلِیِّ العَظیمِ

بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمَ الرّاحمینَ

 

لا الهَ الّا اللهُ الحَلیمُ الکَریمُ

 

 لا الهَ الّا اللهُ العَلیُّ العَظیمُ

 

سُبحانَ اللهِ ربِّ السَّمواتِ السَّبعِ وَرَبِّ الاَرَضینِ السَّبعِ وَ ما فیهِنَّ و مابَینَهُنَّ و رَبُّ

 

 

العَرشِ العَظیمِ

 

 وَ اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ

 

یا مَن اَظهَرَ اَلجَمیلِ وَ سَتَرَ اَلقَبیحِ یا مَن لَم یُؤاخِذ بِالجَریرَةِ وَ لَم یَهتِکَ السِّترَ

 

یا عَظیمَ اَلعَفوِ یا حَسَنَ التَّجاوُزِ یا واسِعَ اَلمَغفِرَةِ و یا باسِطَ اَلیَدَینِ

 

بِالرَّحمَةِ یا صاحِبَ کُلِّ نَجوی و یا مُنتَهی کُلِّ شَکوی و یا مُفَرِّجَ کُلِّ کُربَةٍ یا مُقیلَ کُلِّ

 

عَثرَةٍ یا کَریمَ

 

الصَّفحِ

 

یا عَظیمَ المَنِّ یا مُبتَدِءًا بِالنِعمِ قَبلَ اِستِحقاقِها یا رَبّاهُ یا سَیِّداهُ یا غایَةَ رَغبَتاهُ

 

اَسئَلُکَ بِکَ  و بِمُحَمَّدٍ  و عَلِیٍّ  و فاطِمَةَ  و الحَسَنِ  و الحُسَینِ  و عَلِیِّ بنِ

الحُسَینِ  و مُحَمَّدَ بنَ

 

عَلِیٍ

 

و جَعفَرِبنِ مُحَمَّدٍ  و موسَی بنِ جَعفَرٍ و عَلِیِّ بنِ موسی و مُحَمَّدَ بنِ عَلِیٍّ و عَلیِّ بنِ

مُحَمَّدٍ وَ

الحَسَنِ بنِ عَلیٍّ

 

وَالقائِمِ المَهدِیِّ الاَئِمَّةِ الهادِیَةِ عَلَیهِمُ السَّلامُ اَن تُصَلِّیَ علی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ  

 

 و اَسئَلُکَ یا اللهُ یا اللهُ اَلّا تُشَوِّهَ خَلقی بالنّارِ و اَن تَفعَلَ بی ما اَنتَ اَهلُهُ بِرَحمَتِکَ

 

یا اَرحَمَ الرّاحِمینَ  

شرح دعای عکّاشه

به سند معتبر روایت کرده اند که: روزیپیامبر اکرم (ص) در مسجد نشسته بودند

که جبرئیل نازل شد و عرض کرد: کهیا رسول الله! حق تعالی تو را سلام می

رساند و می فرماید: این دعا را برای تو هدیهفرستادم و هر که این دعا را

بخواند یا همراه خود داشته باشد آن قدر به او ثواب عطابفرمایم که برابری کند با

ثواب همه ی فرشتگان و خدا جمیع گناهان او را بیامرزد وهر که این دعا را پنج

مرتبه بخواند، جمال پیامبر اکرم(ص) را در خواب ببیند، و هرفقیری بخواند غنی

شود، و هر بیماری بخواند شفا یابد، و هر گرسنه بخواند طعام یابد،و هر تشنه

بخواند سیراب شود، و هر غمگینی بخواند شاد گردد، و هر مقروضی

بخواندقرضش ادا شود و اگر کسی را حافظه نباشد آن دعا با مشک و زغفران

بنویسد و شوید وبخورد، صاحب فهم و حافظه گردد، و اگر این دعا را بر کفن

میت بنویسند، حق تعالی امرکند به ملایکه ها که قبر او را روشن گردانند، و اگر

کسی چیزی گم کرده باشد چهاررکعت نماز بگزارد و در هر رکعتی بعد از حمد،

یک مرتبه « قل هو الله» بخواند و بعداز نماز این دعا را بخواند و بعد از نماز

سجده کند و حاجت خود را بخواهد، البتهگمشده پیدا شود. و اگر بر دشمن

بخوانند غالب گردد و از برای هر حاجتی و مهمی کهبخواند برآورده شود و هر

که شک آورد کافر شود، و علی (ع) فرمود: دارندهی این دعا در قیامت رویش

چون ماه باشد و بی حساب وارد بهشت شود. پیامبر اکرم (ص)فرمودند: امت من!

هیچ چیز بهتر از خواندن و همراه داشتن این دعا نیست و هر کس ایندعا را با

خود داشته باشد، چون بمیرد، خدا هفتاد هزار فرشته فرستاده طبق هاینور  که

قبر او را روشن کنند و بشارت دهنداو را به ایمنی و آتش او باشد تا روز قیامت.

یا محمد! خدا می فرماید: من شرم دارماز بنده ای که این دعا را بخواند و من او

را عذا بکنم. جبرئیل عرض کرد: این دعا رابر قائمه ی عرض خدا به قدرت

نوشته شده است که هر کس این دعا را بخواند یا با خودهمراه کند، در زیر

عرش هفتاد هزار فرشته ایستاده و هر فرشته بیست سر و هر سر بیستدهان و

هر دهان بیست دندان دارد به هر زبانی خدای تعالی را تسبیح می گویند و

ثوابهمه را به آن بنده دهند و همه ی حاجات او را برآورند و چون از قبل مبعوث

شود،هفتاد هزار فرشته می فرستند با طبق هایی از نور که در آن قدحی باشد از

شیرینی هایرنگارنگ و بر هر طبقی دستاری از نور افکنده باشند و در آن

مهری گذاشته اند و درزیر آن مهم نوشته شده « لا إله إلا الله محمد رسول الله

علی ولی الله » و مردمتعجب کنند که این امت کدام پیغمبر است؟ گویند: این امت

محمد صلی الله علیه وآله و سلم است که در دار دنیا دعای عکاشه را خوانده است

یا با خود همراهداشته است. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: « هر کس از

امتمن، این دعا را بخواند یا با خود همراه داشته باشد، این همه ثواب وی است.

جبرئیلعرض کرد: یا رسول الله! هرکه این دعا را بخواند البته بهشت جای اوست

و هر که بسیاربخواند ثواب او دو برابر گردد، و هرکس بنویسد و با خود داشته

باشد، خداوند با اودو ملک موکل گرداند تا او را از جمیع بلیات و آفات محافظت

فرماید و ثواب طاعت همهی انبیاء، اتقیاء، ملایکه، زاهدین، مردان، صالحان و

زنان صالحه را دارا باشد و دردنیا هر چه را طلب کند به او عطا فرماید.

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ

اللهُمَّ یا کَثیرَ النَّوالِ یا دائِمَالوِصالِ یا حَسَنَ الحالِ یا رازِقَ العِبادِ بِحَقِّ لا إلهَ إلَّا

اللهُمُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ اَللّهُمَّ إن دَخَلَ الشَّکَّ فیایمانی بِکَ وَلَم أعلَم بِهِ،

تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لا إله إلَّا اللهُمُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ اَللّهُمَّ إن دَخَلَ

الشُّبهَهُفی مَعرِفَتی إیّاکَ، وَلَم أعلَم بِها، تُبتُ عَنهُ وَ اَقُولُ لا إله إلَّااللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ

اللهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ، اَللّهُمَّ إن دَخَلَالنِّفاقُ فی قَلبی مِنَ الذُّنُوبِ الکَبائِرِ وَ الصَّغائِرِ وَ لَم

أعلَم بِهِ،تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لا إله إلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّوَلِیُّ اللهِ، اَللّهُمبَ إن

دَخَلَ العُجبُ وَ الکِبریاءُ وَ السُّسعَهُ فیعَمَلی وَلَم أعلَم بِهِ، تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لا إله إلَّا

اللهُ مُحَمَّدٌرَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ، اَللّهُمَّ إن جَرَی الکِذبُ وَالغَیبَهُوَالنَّمیمَهُ عَلی

لِسانی وَلَم أعلَم بِهِ، تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لا إله إلَّااللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ،

اَللّهُمَّ ما اَرَدتُ لیمِن خَیرِ فَلَم اَشکُرهُ وَلَم أعلَم بِهِ، تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لا إله إلَّااللهُ

مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ، اَللّهُمَّ ما أنعَمتَعَلَیَّ وَلَم اَرضَهُ وَلَم أعلَمَ بِهِ، تُبتُ عَنهُ

وَ اَقولُ لا إله إلَّااللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ، اَللّهُمَّ ما اَوَلَیتَنیمِن نَعمائِکَ

فَغَفَلتُ غَن شُکرِکَ وَلَم أعلَم بِهِ، تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لاإله إلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ

عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ، اَللّهُمَّ یاحَیُّ یا قَیّومُ یا لا إلهَ إلَّا أنتَ، سُبحانَکَ إنِّی کُنتُ مِنَ

الظّالِمینَ،اَللّهُمَّ ما اَوَلَیتَنی مِن آلائِکَ فَلَم أؤَدِّ حَقَّهُ وَلَم أعلَم بِهِ،تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لا

إله إلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّوَلِیُّ اللهِ، اَللّهُمَّ ما مَنَنتُ بِهِ عَلیَّ مِنَ الحُسنی فَلَم

اَحمَدکَوَلَم أعلَم بِهِ ، تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لا إله إلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُاللهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ،

اَللّهُمَّ ما أوجَبتَ عَلَیَّ فَلَم أرضَهُ وَلَمأعلَم بِهِ، تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لا إله إلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ

رَسُولُ اللهِعَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ، اَللّهُمَّ ما قَصَدتَ عَلَیَّ فی رِجائی وَلَم أعلَمبِهِ، تُبتُ عَنهُ وَ

اَقولُ لا إله إلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّوَلِیُّ اللهِ، اَللّهُمَّ ما زَلَلتَ قَدَمی إنِ اعتَمَدتُ

مِن سُؤالِ فِیالشَّدائِدِ وَلَم أعلَم بِهِ، تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لا إله إلَّا اللهُمُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ

عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ ، اَللّهُمَّ ما صَلحَ شَأنیبِفَضلِکَ فَرَاَیتُهُ مِن غَیرَکَ وَلَم أعلَم بِهِ، تُبتُ

عَنهُ وَ اَقولُ لاإله إلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ ، اَللّهُمَّ إن طَلَبَلِسانی مِن

غَیرِکَ وَلَم أعلَم بِهِ، تُبتُ عَنهُ وَ اَقولُ لا إله إلَّا اللهُمُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ وَلِیُّ اللهِ وَ

صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمِّدٍ وَآلِهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ وَالحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ بِرَحمَتِکَ

یاأرحَمَ الرّاحِمین.

 

به جهت رفع اضطراب ، نگرانی ، ترس و وحشت بعد از نمازهای پنجگانه ده

بار آیه زیر قرائت شود انشاءالله برطرف می گردد .

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنتَ الْوَهَّابُ ﴿8﴾

 

پروردگارا پس از آنکه ما را هدایت کردى دلهایمان را دستخوش انحراف

مگردان و از جانب خود رحمتى بر ما ارزانى دار که تو خود بخشایشگرى (8)

 

 

رفع اضطراب و ترس

بنده خدایى ، خدمت با شرافت (( حضرت صادق (ع ))) آمد و عرض کرد:

مولاى من ، من زیاد سفر مى کنم و در مواضع هولناک و ترسناک و وحشناکى

بسرى برم ، چیزى به من تعلیم فرمائید که ترس و وحشت و اضطراب در وجودم

راه پیدا نکند.

 

حضرت فرمودند:

در چنین جاهایى که واقع مى شوى دست بر سرت بگذار، و با صداى بلند بگو:

اَفَغَیْرَ دینِ اللّهِ یَبْغُونَ وَ لَهُ اَسْلَمَ مَنْ فىِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ طَوْعَاً وَ کَرْهَاً وَ اِلَیْهِ

تُرْجَعُون .

راوى گفت :

یک موقع در بیابانى قرار گرفتم که گفته بودند در آنجا جن زیاد دارد من این آیه

را خواندم :

شنیدم که یکى مى گفت : بگیریدش .

دیگرى در جواب میگفت :

چگونه او را بگیریم ، در حالى که او پناه به این آیه طیبه الهى برده .(37)

دعاى توبه

 

حقیقت توبه، بازگشت از گناه و روى آوردن به خداوند است.

با توجّه به این که انسان همیشه در معرض لغزش ها و معصیت قرار دارد; باید

پیوسته از خدا توفیق ترک گناهان و بازگشت به او را طلب کند، و با آب توبه،

زنگارهاى دل را شستشو دهد. البتّه توبه واقعى، با پشیمانى حقیقى، عزم بر

ترک آن گناه، جبران آنچه را ترک کرده، و اداى حقوق خدا و خلق محقّق

مى شود; ولى به یقین دست عنایت الهى و امدادهاى ویژه پروردگار، در این

مسیر نقش مؤثّرى دارد، و البتّه امداد و عنایتش شامل حال آنها که صداقت در

توبه دارند، مى شود

 

اَللّهُمَّ یا مَنْ لایَصِفُهُ نَعْتُ الْواصِفینَ، وَ یا مَنْ لایُجاوِزُهُ رَجآءُ

خدایا اى که وصفش نکند توصیف وصف کنندگان و اى که از او نگذرد امید

الرّاجینَ، وَ یا مَنْ لایَضیعُ لَدَیْهِ اَجْرُ الْمُحْسِنینَ، وَ یا مَنْ هُوَ مُنْتَهى

امیدواران و اى که تباه نشود در نزدش مزد نیکوکاران و اى که اوست سرحد

نهایى

 

خَوْفِ الْعابِدینَ، وَ یا مَنْ هُوَ غایَةُ خَشْیَةِ الْمُتَّقینَ، هذا مَقامُ مَنْ تَداوَلَتْهُ

ترس عبادت کنندگان و اى که اوست غایت بیم پرهیزکاران این است جایگاه کسى

که دست بدستش داده اند

اَیْدِى الذُّنُوبِ، وَ قادَتْهُ اَزِمَّةُ الْخَطایا، وَاسْتَحْوَذَ عَلَیْهِ الشَّیْطانُ، فَقَصَّرَ

 

دست هاى گناهان و کشانده اند او را مهارهاى خطاها و چیره شده بر او شیطان

و بدین سبب کوتاهى کرده

 

عَمّا اَمَرْتَ بِهِ تَفْریطاً، وَ تَعاطى ما نَهَیْتَ عَنْهُ تَغْریراً، کَالْجاهِلِ بِقُدْرَتِکَ

از دستوراتت از روى کاهلى و دست زده بدانچه نهى کردى از غرور چون کسى

که خبر ندارد از قدرتى که تو

عَلَیْهِ، اَوْ کَالْمُنْکِرِ فَضْلَ اِحْسانِکَ اِلَیْهِ، حَتّى اِذَا انْفَتَحَ لَهُ بَصَرُ الْهُدى،

 

بر او دارى یا مانند کسى که منکر فزونى احسان تو بر خود است تا چون چشم

بصیرتش گشوده شد

 

وَتَقَشَّعَتْ عَنْهُ سَحائِبُ الْعَمى،اَحْصى ماظَلَمَ بِهِ نَفْسَهُ،وَفَکَّرَ فیما خالَفَ

 

و ابرهاى گمراهیش برطرف شد ستم هاى خود را بر خویشتن برشمرد و در آنچه

 

 

مخالفت پروردگارش را کرده

 

بِهِ رَبَّهُ، فَرَأى کَبیرَ عِصْیانِهِ کَبیراً، وَ جَلیلَ مُخالَفَتِهِ جَلیلاً، فَاَقْبَلَ نَحْوَکَ

 

اندیشه کرد و نافرمانى بزرگش را بزرگ دید و مخالفت عظیم خود را عظیم پس

 

رو آورده بسویت

 

مُؤَمِّلاً لَکَ، مُسْتَحْیِیاً مِنْکَ، وَ وَجَّهَ رَغْبَتَهُ اِلَیْکَ ثِقَةً بِکَ، فَاَمَّکَ بِطَمَعِهِ

 

امیدوار به تو و شرمنده و روى اشتیاقش را به تو متوجّه کرد از روى اعتماد به

 

تو و از روى یقین با طمعش

 

یَقیناً، وَ قَصَدَکَ بَخَوْفِهِ اِخْلاصاً، قَدْ خَلا طَمَعُهُ مِنْ کُلِّ مَطْمُوع فیهِ

 

آهنگت کرده و از روى اخلاص با ترس قصد تو کرده طمعش از هر مورد طمعى

 

جز تو

 

غَیْرِکَ، وَاَفْرَخَ رَوْعُهُ مِنْ کُلِّ مَحْذُور مِنْهُ سِواکَ، فَمَثَلَ بَیْنَ یَدَیْکَ

 

بریده و از هر ترسناکى جز تو نمى ترسد پس مجسّم شده در برابرت

 

مُتَضَرِّعاً، وَ غَمَّضَ بَصَرَهُ اِلىَ الاَْرْضِ مُتَخَشِّعاً، وَ طَاْطَاَ رَأسَهُ لِعِزَّتِکَ

 

با تضرّع و دوخته است چشم خود را بر زمین با حال خشوع و براى عزّتت با

 

خوارى سر بزیر

 

مُتَذَلِّلاً، وَاَبَثَّکَ مِنْ سِرِّهِ ما اَنْتَ اَعْلَمُ بِهِ مِنْهُ خُضُوعاً، وَ عَدَّدَ مِنْ ذُ نُوبِهِ ما

 

افکنده و فاش کرده راز خود را برایت آن رازى که تو خود داناترى بدان با حال

 

خضوع و برشمرده از گناهانش آنچه را

 

اَنْتَ اَحْصى لَها خُشُوعاً، وَاسْتَغاثَ بِکَ مِنْ عَظیمِ ما وَقَعَ بِهِ فى عِلْمِکَ،

 

تو بهتر شمرده اى با خشوع، و استغاثه کند به تو از گناه بزرگى که در علم تو

 

او را تباه ساخته

 

وَقَبیحِ ما فَضَحَهُ فى حُکْمِکَ، مِنْ ذُ نُوب اَدْبَرَتْ لَذّاتُها فَذَهَبَتْ،

 

و زشتى آنچه در حکم تو او را رسوا کرده، گناهانى که خوشیش رفته

 

وَاَقامَتْ تَبِعاتُها فَلَزِمَتْ، لایُنْکِرُ یا اِلهى عَدْلَکَ اِنْ عاقَبْتَهُ، وَلایَسْتَعْظِمُ

 

و مسئولیّتش بجا مانده، معبودا اگر عقابش کنى منکر عدل تو نیست و اگر از او

 

درگذرى

 

عَفْوَکَ اِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ وَ رَحِمْتَهُ، لاَِنَّکَ الرَّبُّ الْکَریمُ الَّذى لا یَتَعاظَمُهُ

 

و رحمش کنى گذشتت را بزرگ نداند زیرا تو پروردگار کریمى هستى که بزرگ

 

نباشد در نزدش

 

غُفْرانُ الذَّنْبِ الْعَظیمِ، اَللّهُمَّ فَها اَنَا ذا قَدْ جِئْتُکَ مُطیعاً لاَِمْرِکَ فیما اَمَرْتَ

 

آمرزش گناه بزرگ خدایا من اکنون آمده ام بدرگاهت و فرمانبردارم دستورى را

که فرمودى

 

بِهِ مِنَ الدُّعآءِ، مُتَنَجِّزاً وَعْدَکَ فیما وَعَدْتَ بِهِ مِنَ الاِْجابَةِ، اِذْ تَقُولُ:

 

در دعا کردن و خواهانم وفاى به وعده ات را در اجابتى که وعده دادى چون که

فرمودى

 

اُدْعُونى اَسْتَجِبْ لَکُمْ. اَللّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِهِ، وَالْقِنى بِمَغْفِرَتِکَ

 

«بخوانید مرا تا اجابت کنم» خدایا پس درود فرست بر محمّد و آلش و با

 

آمرزشت به من روآور

 

کَما لَقیتُکَ بِاِقْرارى، وَارْفَعْنى عَنْ مَصارِعِ الذُّنُوبِ کَما وَضَعْتُ لَکَ

 

چنانچه من با اقرار (به گناه) به تو روآوردم و بردار مرا از افتادن گاه هاى گناه

 

چنانچه خود را برایت

 

نَفْسى، وَاسْتُرْنى بِسِتْرکَ کَما تَاَنَّیْتَنى عَنِ الاِْنْتِقامِ مِنّى، اَللّهُمَّ وَ ثَبِّتْ فى

 

پَست کردم و به پوشش خود مرا بپوشان چنانچه مهلتم دادى از انتقام خدایا نیّتم

 

را در

 

طاعَتِکَ نِیَّتى، وَ اَحْکِمْ فى عِبادَتِکَ بَصیرَتى، وَ وَفِّقْنى مِنَ الاَْعْمالِ لِما

 

اطاعتت ثابت گردان و بیناییم را در بندگیت محکم کن و به کارهایى موفقم دار که

 

تَغْسِلُ بِهِ دَنَسَ الْخَطایا عَنّى، وَ تَوَفَّنى عَلى مِلَّتِکَ وَ مِلَّةِ نَبِیِّکَ مُحَمَّد

 

بشویى بدان چرکى خطاها را از من و بمیرانم بر کیش خود و کیش پیامبرت محمّد

 

عَلَیْهِ السَّلامُ اِذا تَوَفَّیْتَنى، اَللّهُمَّ اِنّى اَتُوبُ اِلَیْکَ فى مَقامى هذا مِنْ کَبائِرِ

 

علیه السّلام آنگاه که بمیرانى مرا خدایا من در این جایگاهم بدرگاهت توبه کنم از

 

گناهان

 

ذُنُوبى وَ صَغائِرها، وَ بَواطِنِ سَیِّئاتى وَ ظَواهِرِها، وَ سَوالِفِ زَلاّتى

 

کبیره و صغیره ام و از بدى هاى پوشیده و آشکارم و از لغزش هاى گذشته

 

وَحَوادِثِها، تَوْبَةَ مَنْ لایُحَدِّثُ نَفْسَهُ بِمَعْصِیَة، وَلایُضْمِرُ اَنْ یَعُودَ فى

 

و تازه ام توبه کسى که به خود تلقین نکند تجدید گناهى را و در دل نگیرد که

 

دوباره به

 

خَطیئَة، وَقَدْ قُلْتَ یا اِلهى فى مُحْکَمِ کِتابِکَ، اِنَّکَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ

 

خطایى بازگردد و تو اى خداى من در کتاب محکمت فرمودى که توبه را از

 

بندگانت مى پذیرى

 

عِبادِکَ، وَ تَعْفُو عَنِ السَّیِّئاتِ، وَ تُحِبُّ التَّوّابینَ، فَاقْبَلْ تَوْبَتى کَما

 

و از بدى ها مى گذرى و دوست دارى توبه کاران را پس چنانچه وعده فرمودى

توبه ام بپذیر

 

وَعَدْتَ، وَاعْفُ عَنْ سَیِّئاتى کَما ضَمِنْتَ، وَ اَوْجِبْ لى مَحَبَّتَکَ کَما

 

و از بدى هایم درگذر چنانچه ضمانت کردى و مقرّر دار برایم دوستیت را چنانچه

 

شَرَطْتَ، وَ لَکَ یا رَبِّ شَرْطى اَلاَّ اَعُودَ فى مَکْرُوهِکَ، وَ ضَمانى اَلاَّ

 

شرط فرمودى و من با تو شرط مى کنم که در کار ناپسند تو بازنگردم و ضمانت

کنم که بازنگردم

 

اَرْجِعَ فى مَذْمُومِکَ، وَ عَهْدى اَنْ اَهْجُرَ جَمیعَ مَعاصیکَ، اَللّهُمَّ اِنَّکَ اَعْلَمُ

 

در امر نکوهیده ات و تعهد کنم که ترک کنم تمام نافرمانیهایت را خدایا تو

داناترى

 

بِما عَمِلْتُ، فَاغْفِرْلى ما عَلِمْتَ، وَ اصْرِفْنى بِقُدْرَتِکَ اِلى ما اَحْبَبْتَ،

 

بدانچه کرده ام بیامرز گناهانى را که از من دانى و بگردانم به نیرویت بدانچه

دوست دارى

 

اَللّهُمَّ وَ عَلَىَّ تَبِعاتٌ قَدْ حَفِظْتُهُنَّ، وَ تَبِعاتٌ قَدْ نَسیتُهُنَّ، وَ کُلُّهُنَّ بِعَیْنِکَ

 

خدایا بر من بازخواست هایى است که به یاد دارم و بازخواست هایى است که

فراموش کرده ام و همه در برابر دیده توست

 

الَّتى لا تَنامُ، وَ عِلْمِکَ الَّذى لا یَنْسى، فَعَوِّضْ مِنْها اَهْلَها، وَاحْطُطْ عَنّى

 

که خواب نرود و علمت که فراموشى ندارد عوض آنها را به صاحبانش بده و

سنگینیش را

 

وِزْرَها، وَ خَفِّفْ عَنّى ثِقْلَها، وَاعْصِمْنى مِنْ اَنْ اُقارِفَ مِثْلَها، اَللّهُمَّ وَ اِنَّهُ

 

از دوش من بردار و سبک کن گرانیش را و نگاهم دار از ارتکاب امثال آن خدایا

جز

 

لا وَفآءَ لى بِالتَّوْبَةِ اِلاَّ بِعِصْمَتِکَ، وَ لاَ اسْتِمْساکَ بى عَنِ الْخَطایا اِلاَّ عَنْ

 

به نگهدارى تو نتوانم به توبه ام وفا کنم و جز به نیروى تو نتوانم خود را از

خطا نگهدارم

 

قُوَّتِکَ، فَقَوِّنى بِقُوَّة کافِیَة، وَ تَوَلَّنى بِعِصْمَة مانِعَة، اَللّهُمَّ اَیُّما عَبْد تابَ

 

پس تقویتم کن به نیرویى کافى و سرپرستیم کن به نگهدارى بازدارنده خدایا هر

بنده اى که توبه کند

 

اِلَیْکَ وَ هُوَ فى عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ فاسِخٌ لِتَوْبَتِهِ، وَ عائِدٌ فى ذَنْبِهِ

 

بدرگاهت ولى در علم غیب نزد تو توبه شکن باشد و بازگردنده به گناه

 

وَخَطیئَتِهِ، فَاِنّى اَعُوذُ بِکَ اَنْ اَکُونَ کَذلِکَ، فَاجْعَلْ تَوْبَتى هذِهِ تَوْبَةً لا

 

و خطایش باشد من به تو پناه برم که چنین باشم و این توبه ام را چنان کن که

 

اَحْتاجُ بَعْدَها اِلى تَوْبَة، تَوْبَةً مُوجِبَةً لِمَحْوِما سَلَفَ، وَالسَّلامَةِ فیما بَقِىَ،

 

محتاج نباشم دوباره توبه کنم، توبه اى که سبب شود گناهان گذشته ام محو گردد

و در آینده نیز آلوده نگردم

 

اَللّهُمَّ اِنّى اَعْتَذِرُ اِلَیْکَ مِنْ جَهْلى، وَاَسْتَوْهِبُکَ سُوءَ فِعْلى، فَاضْمُمْنى اِلى

 

خدایا من از تو پوزش خواهم از نادانیم و از تو بخشش خواهم از کار بدم پس به

احسان خود

 

کَنَفِ رَحْمَتِکَ تَطَوُّلاً، وَاسْتُرْنى بِسِتْرِ عافِیَتِکَ تَفَضُّلاً، اَللّهُمَّ وَ اِنّى اَتُوبُ

 

مرا در پناه رحمتت درآور و به فضلت در پرده عافیت بپوشانم خدایا من بدرگاهت

توبه کنم

 

اِلَیْکَ مِنْ کُلِّ ما خالَفَ اِرادَتَکَ، اَوْ زالَ عَنْ مَحَبَّتِکَ مِنْ خَطَراتِ قَلْبى،

 

از هر چه مخالف اراده ات کردم یا بیرون از دوستیت از خاطرات دلم و

 

وَلَحَظاتِ عَیْنى، وَ حِکایاتِ لِسانى، تَوْبَةً تَسْلَمُ بِها کُلُّ جارِحَة عَلى

 

نگاه هاى چشمم و سرگذشت هاى زبانم توبه اى که سالم ماند بدان هر عضوى

 

حِیالِها مِنْ تَبِعاتِکَ، وَ تَأْمَنُ مِمّا یَخافُ الْمُعْتَدُونَ مِنْ اَلیمِ سَطَواتِکَ،

 

جداگانه از کیفرهاى تو و ایمن گردد از آنچه تجاوزکاران مى ترسند از

سطوت هاى دردناکت

 

اَللّهُمَّ فَارْحَمْ وَحْدَتى بَیْنَ یَدَیْکَ، وَ وَجیبَ قَلْبى مِنْ خَشْیَتِکَ،

 

خدایا رحم کن به تنهاییم در برابرت و طپیدن دلم از ترست

 

وَاضْطِرابَ اَرْکانى مِنْ هَیْبَتِکَ، فَقَدْ اَقامَتْنى یا رَبِّ ذُنُوبى مَقامَ الْخِزْىِ

 

و لرزش اندامم از هیبتت که برپا داشته پروردگارا گناهانم مرا بدرگاه تو در جاى

 

بِفِنائِکَ، فَاِنْ سَکَتُّ لَمْ یَنْطِقْ عَنّى اَحَدٌ، وَ اِنْ شَفَعْتُ فَلَسْتُ بِاَهْلِ

 

رسوایى پس اگر سکوت کنم کسى از جانب من سخن نکند و اگر شفاعت خواهم

شایسته

 

الشَّفاعَةِ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِهِ، وَ شَفِّعْ فى خَطایاىَ کَرَمَکَ، وَعُدْ

 

شفاعت نیستم خدایا درود فرست بر محمّد و آلش و شفیع گردان در خطاهایم

بزرگواریت را و ببخش

 

عَلى سَیِّئاتى بِعَفْوِکَ، وَلاتَجْزِنى جَزآئى مِنْ عُقُوبَتِکَ، وَابْسُطْ عَلَىَّ

 

گناهانم را به گذشتت و بپاداشم که عذاب تو است پاداشم مده و احسانت را بر من

 

طَوْلَکَ، وَ جَلِّلْنى بِسِتْرِکَ، وَافْعَلْ بى فِعْلَ عَزیز تَضَرَّعَ اِلَیْهِ عَبْدٌ ذَلیلٌ

 

بگستران و به پرده پوشیت بپوشانم و رفتار کن با من به رفتار نیرومندى که

زارى کند بدرگاهش بنده خوار

 

فَرَحِمَهُ، اَوْ غَنِىٍّ تَعَرَّضَ لَهُ عَبْدٌ فَقیرٌ فَنَعَشَهُ، اَللّهُمَّ لاخَفیرَ لى مِنْکَ

 

و رحمش کند، یا بى نیازى که بنده نیازمندى به نزدش رفته و بى نیازش کرده

خدایا پناه دهى از تو ندارم

 

فَلْیَخْفُرْنى عِزُّکَ، وَلا شَفیعَ لى اِلَیْکَ فَلْیَشْفَعْ لى فَضْلُکَ، وَ قَدْ اَوْجَلَتْنى

 

و باید نیروى تو پناهم دهد و شفیعى ندارم و فضل تو باید شفیعم گردد و خطاهایم

به سختى

 

خَطایاىَ، فَلْیُؤْمِنّى عَفْوُکَ، فَما کُلُّ ما نَطَقْتُ بِهِ عَنْ جَهْل مِنّى بِسُوءِ

 

مرا ترسانده و گذشتت باید ایمنم گرداند و هر چه گفتم چنان نیست که همه از

روى نادانى به بدکاریم باشد

 

اَثَرى، وَلانِسْیان لِما سَبَقَ مِنْ ذَمیمِ فِعْلى، لکِنْ لِتَسْمَعَ سَماؤُکَ وَ مَنْ

 

و نه از روى فراموشى کردار نکوهیده ام در گذشته بلکه براى آن که آسمانت و

هرکه

 

فیها، وَاَرْضُکَ وَ مَنْ عَلَیْها، ما اَظْهَرْتُ لَکَ مِنَ النَّدَمِ، وَ لَجَاْتُ اِلَیْکَ فیهِ

 

در آن است و زمینت و هر که بر آن است اظهار پشیمانى مرا بدرگاهت بشنوند و

پناهندگیم را

 

مِنَ التَّوْبَةِ، فَلَعَلَّ بَعْضَهُمْ بِرَحْمَتِکَ یَرْحَمُنى لِسُوءِ مَوْقِفى، اَوْ تُدْرِکُهُ

 

در توبه بسویت ببینند شاید برخى از آنها به رحمتت بر توقّفگاه بَدَم رحم کند یا

براى

 

الرِّقَّةُ عَلَىَّ لِسُوءِ حالى،فَیَنالَنى مِنْهُ بِدَعْوَة هِىَ اَسْمَعُ لَدَیْکَ مِنْ دُعآئى،

 

حال بَدَم دلش بسوزد و دعایى کند که نزد تو پذیرفته تر از دعاى من باشد

 

اَوْ شَفاعَة اَوْکَدُ عِنْدَکَ مِنْ شَفاعَتى، تَکُونُ بِها نَجاتى مِنْ غَضَبِکَ،

 

یا شفاعتى کند که مؤثرتر از شفاعت من باشد و همان وسیله نجات من از خشمت

 

وَفَوْزَتى بِرِضاکَ، اَللّهُمَّ اِنْ یَکُنِ النَّدَمُ تَوْبَةً اِلَیْکَ فَاَ نَا اَنْدَمُ النّادِمینَ، وَ اِنْ

 

و رسیدنم به خشنودیت گردد خدایا اگر پشیمانى توبه محسوب گردد من

پشیمانترین پشیمانانم و اگر

 

یَکُنِ التَّرْکُ لِمَعْصِیَتِکَ اِنابَةً فَاَ نَاَ اَوَّلُ الْمُنیبینَ، وَ اِنْ یَکُنِ الاِْسْتِغْفارُ

 

ترک معصیت بازگشت حساب شود من نخستین بازگشت کننده ام و اگر آمرزش

خواهى

 

حِطَّةً لِلذُّنُوبِ فَاِنّى لَکَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرینَ، اَللّهُمَّ فَکَما اَمَرْتَ بِالتَّوْبَةِ،

 

گناهان را بریزد من از آمرزش خواهانم خدایا چنانچه دستور به توبه دادى

 

وَضَمِنْتَ الْقَبُولَ، وَحَثَثْتَ عَلَى الدُّعآءِ وَ وَعَدْتَ الاِْجابَةَ، فَصَلِّ عَلى

 

و پذیرفتنش را ضمانت کردى و به دعا تشویق کردى و اجابتش را وعده دادى

درود فرست بر

 

مُحَمَّد وَ آلِهِ، وَ اقْبَلْ تَوْبَتى، وَلاتَرْجِعْنى مَرْجِعَ الْخَیْبَةِ مِنْ رَحْمَتِکَ،

 

محمّد و آل محمّد و بپذیر توبه ام را و بازم مگردان نومیدانه از رحمتت

 

اِنَّکَ اَنْتَ التَّوّابُ عَلَى الْمُذْنِبینَ، وَالرَّحیمُ لِلْخاطِئینَ الْمُنیبینَ، اَللّهُمَّ

 

که تو براستى توبه پذیرى بر گنهکاران و مهرورزى به خطاکاران بازگشته خدایا

 

صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِهِ، کَما هَدَیْتَنا بِهِ، وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، کَمَا

 

درود فرست بر محمّد و آلش چنانچه بدو راهنماییمان کردى و درود فرست بر

محمّد و آلش چنانچه

 

اسْتَنْقَذْتَنا بِهِ، وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، صَلاةً تَشْفَعُ لَنا یَوْمَ الْقِیامَةِ،

 

به وى نجاتمان دادى و درود فرست بر محمّد و آلش درودى که شفیع ما گردد در

روز قیامت

 

وَیَوْمَ الْفاقَةِ اِلَیْکَ، اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ، وَ هُوَ عَلَیْکَ یَسیـرٌ.(1)

 

و در روز نیازمندى به درگاهت که تو بر هر چیز توانایى و این کار بر تو آسان

است

همچنین،

 

مناجات تائبان: از امام سجّاد(علیه السلام) بسیار سازنده و ارزشمند است، که

خواندن آن به سالکان راه

 

حق و پویندگان

 

مسیر خودسازى، توصیه مى شود این مناجات، در بخش مناجات ها و دعاهاى

معروف آمده است

 

 

دعا به جهت آرامش قلب

جهت آرامش قلب این آیه را دائم بخواند (اَلا بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمئِنُّ الْقُلُوبِ) یعنی باشد

به ذکر و یاد خدا می‌آراید قلبها را.

 

دعا به جهت وسعت رزق

برای رفع فقر و جلب وسعت و باز شدن در بهشت هر روز صد مرتبه بگوید:

 

لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ الْمَلِکُ الْحَقُّ الْمُبینُ

 

آثار نماز شب

نماز شب پیونده دهنده روح نیازمند انسانی با عالی ترین مقام والای الهی است

که در کمال معرفت پاکی نظافت آرامش وخلوص انجام می پذیرد.نماز شب عبادتی

است خالص برای خدا وبرنامه ای سازنده که انسان رااز حیطه مادیات به وادی

معنویات کشانده وتاثیر فراوان در هر سه عالم دنیا برزخ وآخرت دارد واین تاثیر

را آیات قران شریف واحادیث تصدیق نموده اند.

 

آثار نماز شب

نماز شب پیونده دهنده روح نیازمند انسانی با عالی ترین مقام والای الهی است

که در کمال معرفت پاکی نظافت آرامش وخلوص انجام می پذیرد.نماز شب عبادتی

است خالص برای خدا وبرنامه ای سازنده که انسان رااز حیطه مادیات به وادی

معنویات کشانده وتاثیر فراوان در هر سه عالم دنیا برزخ وآخرت دارد واین تاثیر

را آیات قران شریف واحادیث تصدیق نموده اند.

 

 

الف-آثار نماز شب در دنیا

 

تاثیر نماز شب در دنیا ابعاد گسترده ای دارد هم تاثیر در زندگی شخصی اجتماعی

وسیاسی وهم در باطن وظاهر انسان وباعث رفع مشکلات وگرفتاری هاورفع

بیماری های روحی وجسمی می شود.

۱- بازداشتن از گناه

نماز شب انسان را از کارهای زشت وناپسند باز می دارد

«فان صلاة اللیل منهاه عن الاثم ؛نماز شب انسان را از گناه باز می دارد»

۲-ریزش وآمرزش گناهان

امام صادق (ع)می فرماید :«صلاة اللیل تکفر ماکان من ذنوب النهار ؛نماز شب

گناهان را از بین می برد.

همچنین حدیثی از رسول خدا (ص)آمده است که بنده ای که نماز شب به جای

آورد خداوند می فرماید:«فرشتگان بنده من چیزی را به جای می آورد که

براوواجب نکرده ام گواه باشید که من اورا آمرزیده ام»

۳-رفع مشکلات وگرفتاری ها

امام صادق (ع)می فرماید:وقتی برای امیرالمومنین (ع)مشکلی پیش می آمد به

نماز شب پناه می برد واین آیه را تلاوت می فرمود:«واستعینوا بالصبروالصلاة»

پیامبراسلام (ص):نماز شب خشم خدارا نسبت به انسان خاموش می کند.

۴-نورانیت صورت نورانی شدن قلب ونور دایم

رسول خدا(ص)می فرماید:هرکس نماز شب بیشتر بخواند هنگام روز زیبا

ونورانی است.

در حدیثی دیگر می فرماید :بنده ای که در نیمه شب با خدای خویش خلوت کند

خدا قلب اورا نورانی خواهد کرد.

از حضرت عیسی روایت شده است :آنان که شب را بیدار می مانند نور دایم به

ارث می برند.

۵- به اجابت رسیدن دعا

امام صادق (ع):کسی که در قنوت نماز وتر چهل مومن را نام ببرد وسپس برای

خود دعا کند خداوند دعاهای اورا مستجاب می کند.

۶- گشایش درهای آسمان

۷- نجات از عذاب الهی

۸-درمان بیماری ها

پیامبراسلام (ص):نماز شب باعث دفع بلا وبیماری ها ودرد ها از بدن شما می

شود.

۹-سلامتی بدن

۱۰-ازدیاد روزی انسان

۱۱-خوشبویی انسان

۱۲-زیبایی صورت

۱۳-خوش اخلاقی

۱۴-رفع غم

۱۵-ادای قرض

۱۶-نورانیت چشم

امام صادق (ع)می فرماید:«صلاة اللیل تحسن الوجه وتحسن الخلق وتصلیب

الریح وتدر الرزق وتقضی الدین وتذهیب بالهم وتجلوا البصر»

۱۷-برخاستن برای نماز شب خدارا خوشنود می کندحضرت علی (ع)

۱۸-بیداری شب انسان رابه خدا نزدیک می کند.پیامبراسلام (ص)

۱۹-نورانیت منزل به سبب نماز شب وتلاوت قران است.امام صادق (ع)

۲۰-نماز شب سبب آرامش بدن می شود.

۲۱ -نماز شب سلاح در مقابل دشمنان است.

۲۲-نماز شب موجب طولانی تر شدن عمر می شود.

۲۳- نماز شب موجب عصبانیت شیطان می شود.

ب-آثار نماز شب در برزخ

۱- ورود نوری در قبر

امیرالمونین علی (ع)فرمود:هرکس یک شب تمام در عبادت به سر ببرد در حالی

که قران شریف را تلاوت کند وهم در رکوع وسجود وذکرخدا باشدمشعلی از نور

در قبراو بزنندوتیرگی وحسد را از قلب او برطرف سازند .اورااز عذاب قبر ایمن

گردانندوبیزاری وبرات آزادی از جهنم به اوعطا کنند.

۲- خروج از قبر به صورت نورانی

۳-مونس انسان در قبر

رسول خدا (ص)می فرماید:نمازشب بین نماز گزار وملک الموت واسطه می شود

.چراغ قبر؛ فرش زیر او ؛نکیر ومنکر مونس انسان ؛وزیارت کننده او در قبر تا

روز قیامت خواهد بود.

۴- مانع فشار وعذاب قبر.

۵- نجات از عذاب قبروآتش.

۶- شفیع نماز گزار

ج-آثار نماز شب درآخرت

نماز شب در آخرت وروز قیامت نیز آثار فراوانی دارد وباعث نجات انسان می

شود ودر این باره احادیث نیز فراوان است فقط به اخحتصار این آثار رابرشمرده

وبه ذکر حدیث اشاره خواهیم کرد:

۱-نماز شب سب ورود به بهشت می شود.

۲- آسایش وراحتی در موقع قیامت

۳-نامه اعمال را به دست راست می دهند

۴-عبور از پل صراط به صورت سریع

۵-آزادی از جهنم ودفع آتش

۶-چشم نماز شب خوان در قیامت گریان نیست

۷-نماز شب زینت آخرت است

حسن ختام کلام د رآثار نماز شب با حدیثی از پیامبر اکرم (ص):وقتی  روز

قیامت شدنماز شب شخص ظهور می کند واین آثار برای اوست:

-الصلاة ضلا فوقه ؛نماز در بالای سرش سایبان است.

-وتاجآعلی راسه؛برسرش چون تاجی است

-ولباسآعلی بدنه:لباس بدن نماز گزار است

-ونورآیسعای بین یدیه ؛نوری است که در بربرش می تابد

-وسترآبینه وبین النار؛میان شخص وآتش حایل وفاصله می شود

-وحجة للمونم بین یدی الله تعالی؛دربرابر خداوند متعال برای مونم برهان می

باشد

-وثقلآفی میزان؛در میزان انسان سنگین است

-وجوازآعلی الصراط ؛جواز عبور از صراط است

-ومفتاحآللجنه؛کلید بهشت است.

آداب وکیفیت نماز شب

نماز شب را می توان به دو صورت آسان وکوتاه یا مفصل همراه با دعاهای

وارده به جا آورد که در ادامه به نوع آسان آن اشاره می شود.

۱-هشت رکعت به صورت چهار نماز دورکعتی به عنوان نماز نافله شب می باشد

که دورکعت دورکعت مانند نماز صبح خوانده می شود.

۲- دونماز به عنوان نماز شفع (بهتر است در رکعت اول بعد از حمد سوره ناس

ودر رکعت دوم بعد از حمد سوره فلق خوانده شود.

یک رکعت نماز وتر (بعد از سوره حمد سه بار سوره توحید یک بار سوره فلق

ویک با رسوره ناس خوانده می شود .می توان یک سوره تنها خواند.

سپس دست ها را قنوت گرفته شود وحاجات از خدا طلب شود آنچه روایت شده

است در قنوت گفته شود به شرح زیر است.

۱-هفتادبار استغفار شود «استغفرالله ربی واتوب الیه»

۲-هفت بار گفته شود :«هذا مقام العائذک من النار»این است مقام کسی که از آتش به تو پناه می برد.

۳- سیصد مرتبه گفته شود «العفو»

۴-برای چهل مومن دعا شود وگفته شود «اللهم اغفر لفلان»به جای فلان اسم

آن مومن گفته شود هم برای مومنینی که در دنیا هستند وهم بای مومنینی که از

دنیا رفته اند می توان دعا کرد.

البته می توان همه مومنان را در نظر گرفت وچنین گفته شود «اللهم اغفر

للمومنین والمومنات»

برخی از احکام ومسایل نماز شب

۱- وقت نماز شب

نماز شب رادر هر موقع شب می توان حواند ولی بهتر است که در نزدیکی اذان

صبح خوانده شود امام خمینی (ره)در تحریر الوسیله می فرماید:وقت نماز شب

از نیمه شب تا فجر صادق است وهنگام سحر از سایر مواقع بهتر است وتمامی

ثلث آخر شب سحر محسوب می شود وافضل از آن خواندن نماز شب نزدیکی

های فجر است.

۲-برای نماز شب می توان به شفع ووتر اکتفا کرد وهنگام تنگی وقت می توان

تنها به نماز وتر اکتفا کرد.

۳-کسانس که برای خواندن نماز شب بعد از نیمه شب عذری دارند؛کسی که می

ترسد خواب بماند ونماز شب از او فوت شود وشخص مسافر می توانند نماز شب

را پیش از نیمه شب بخوانند.

۴-خواندن سوره در هشت رکعت نماز شب لازم نیست ومی توان فقط به سوره

حمد اکتفا کرد.همچنین قنوت در رکعت های دوم مستحب است ومی توان بدون

قنوت خواند .

۵-نماز وتر یک رکعت است ومی توان بدون قنوت به جای آورد .

۶-لازم نیست همه یازده رکعت را پشت سر هم ودر یک نوبت خواند بلکه می

توان در دو سه نوبت خواند.

۷-اگر نماز شب از کسی فوت شود می تواند قضای آنرا روز بعد به جا آورد.

۸-نماز شب وقضای آنرا حین راه رفتن ودر ماشین وهواپیما و...نشسته به جا

آورد .ولی بهتر است در حال ایستاده ودر مکان مخصوص خوانده شود.

آمادگی برای نماز شب

۱- در طول روز تقوا پیشه شود .از گناهان کبیره پرهیز شود تا توفیق بلند شدن

برای نماز شب حاصل شود.

۲- هنگام خوابیدن با وضو باشد از تلاوت قران دعا وتسبیحات حضرت زهرا

(س)غافل نشود واز خدا خواسته شود تا توفیق بیدار شدن را بدهد.

۳-بعد از بیدار شدن شکر خدا به جا آورده شود سپس مسواک زده شود .امام

صادق (ع)فرمود:«وقتی برای نماز شب بلند شدی مسواک بزن تا دهان تو

پاکیزه وخوشبو باشد»

۴-پس از بیدارشدن ومسواک زدن وضو گرفته شود وخود را با عطریات

معطرکرد پیامبر اسلام فرموده است :«دو رکعت نمازی که شخص معطر می

گزارد افضل از هفتاد رکعت نماز شخص غیر معطر است »

۵- هنگام خواب برای آنکه به موقع بیدار شود آیه آخر سوره کهف را قرائت کند.

خواص نام پروردگار

 

از امیرالمؤمنین‌علی(ع) است که فرمود: کسی که بخواهد صدآیه از قرآن را از

هر جای آن، و بعد از آن هفت مرتبه بگوید یا اللّه پس اگر نفرین کند بر سنگی،

هر آینه آن سنگ را از جای خود جدا می‌نماید.